Listwa, która zakryła pięć dni roboty

Wykończenie posadzki pod wykładzinę gumoleum na dużym projekcie w Skandynawii. Ekipa trzyosobowa, nadzór: project manager całości plus wykonawca posadzkowy. Standardowa robota, jasny zakres — teoretycznie. Dni 1–3: ekipa układa płyty drewnopochodne, przyjmując rozsądną tolerancję szpar ~4 mm. Nikt na wejściu nie podał, że pod ten materiał tolerancja ma wynosić maksymalnie 2 mm. Wymóg istniał — nie zszedł w dół, zanim ktokolwiek dotknął materiału. Trzy dni pracy trzech ludzi trafiają do poprawki. Dni 4–5: drugie podejście — precyzyjnie, pod właściwe łączenia, żeby wykładzina leżała bez rowków. Ciężka, dokładna robota. Po fakcie: PM wspólnie z wykonawcą posadzki decydują, że w tych miejscach i tak pójdzie metalowa listwa na całej długości. Listwa zakrywa dokładnie to, nad czym ekipa męczyła się przez ostatnie dwa dni. Decyzja unieważniająca pracę zapada po jej wykonaniu, nie przed.

Nie w materiale. Nie w kompetencjach ekipy. W informacji, która dotarła za późno. Do ~15 roboczodni obciążonych błędem koordynacji, nie wykonania — poniesionych przez wykonawcę, wygenerowanych wyżej.